Uvod u ljubav ili nemorala?
„Love Actually“ („Ustvari ljubav“) postao je sinonim za božićne filmove tokom proteklih 20 godina. Za mnoge, ovo je neizostavan klasik, dok ga drugi smatraju simbolom nemorala. Na površini izgleda kao romantična priča koja slavi ljubav kroz deset različitih ljubavnih zapleta, ali ispod te površine krije se kontroverza koja ga prati.
Kritike i rezonacije
Film se često kritikuje zbog svojih zastarjelih prikaza ljubavnih odnosa. Generacija Z, koja gleda na svijet kroz prizmu društvenih mreža i hiper ciničnog diskursa, posebno je neumoljiva. Oni ističu da film, umjesto da predstavlja ljubav, često glorifikuje nemoralne postupke i to na vrlo problematičan način.
Igra poznatih lica
U „Love Actually“ gledamo izvrsne izvedbe poznatih glumaca poput Hju Granta, Eme Tompson i Lijama Nison. Iako njihova gluma donosi neku težinu priči, mnogi kritičari se ipak pitaju: kako može takvo nešto biti paket ljubavi kada sadrži scene koje su postale „neprijatne za gledanje“?
Problematični potencijali
Jedna od najistaknutijih scena je karakter Mark (Endru Linkoln) koji pokazuje opsesivno ponašanje prema Džulijet (Kira Najtli). Ova dinamika postavlja pitanje: gdje prestaje zdrav interes, a gdje počinje granica između ljubavi i uhođenja? Takvi momenti često su predmet rasprava i kritika. Uz to, film ne nudi raznolikost među likovima i focusira se isključivo na heteroseksualne veze što dodatno umanjuje njegovu univerzalnost.
Priznanje režisera
Ričard Kertis, režiser filma, otvoreno priznaje problematičnost svog djela. U nedavnom intervjuu istakao je da se osjeća nelagodno zbog nedostatka raznolikosti, posebno kada je riječ o ženama i etničkoj pripadnosti likova. Njegova kćerka, feministička autorica Skarlet Kertis, naglašava da je film u prošlosti možda bio zabavan, ali da današnje društvene norme zahtijevaju promjenu perspektive. „Te šale danas više nisu smešne“, zaključuje ona.
Jedinstvenost „Love Actually“
Bez obzira na sve kritike, „Love Actually“ i dalje predstavlja neodvojivi dio praznične tradicije za mnoge gledaoce. Njegova sposobnost da pokrene diskusiju o ljubavi, životnim izazovima i moralnosti ga čini filmom koji vrijedi gledati… bilo da ga volite ili mrzite. Čini se da ga svake godine ponovo gledamo, bez obzira na osvrte i kritike.
